سپر سبز هرمزگان از پارسیان تا جاسک

به گزارش مرکز روابط عمومی سازمان منابع طبیعی به نقل از ایرنا- محمد نورموسوی افزود: این جنگل‌ها که در محدوده مناطق جزر و مدی گسترش یافته‌اند، بخشی از ناحیه رویشی خلیج فارس و دریای عمان به شمار می‌روند و میزبان گونه‌های ارزشمند گرمسیری هستند.

وی با اشاره به ترکیب گیاهی این نوار سبز ساحلی بیان کرد: گونه‌هایی همچون آکاسیا، کهور ایرانی، کنار، گز، چوچ، کلیر و استبرق از عناصر اصلی جنگل‌های ساحلی هرمزگان هستند که علاوه بر ارزش زیست‌محیطی، نقش مهمی در تعادل اکولوژیک منطقه ایفا می‌کنند.

نورموسوی تصریح کرد: جنگل‌های خلیج فارس و دریای عمان سد طبیعی موثری در برابر افزایش ریزگردها محسوب می‌شوند و در کاهش اثرات سیلاب‌های مخرب نقش تعیین‌کننده دارند؛ به‌گونه‌ای که تخریب این عرصه‌ها می‌تواند هرمزگان را با شرایطی مشابه استان‌های غربی درگیر ریزگرد مواجه کند.

هرمزگان؛ رتبه نخست کشور در جنگل‌های مانگرو

مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری هرمزگان همچنین با اشاره به جایگاه ویژه استان در جنگل‌های مانگرو گفت: بیش از 25 هزار هکتار از جنگل‌های استان را رویشگاه‌های مانگرو (حرا و چندل) تشکیل می‌دهد که هرمزگان از این نظر رتبه نخست کشور را دارد.

وی افزود: گونه چندل به‌طور خاص تنها در خور آذینی شهرستان سیریک رویش دارد و به‌عنوان تنها گونه درختی زنده‌زا در کشور شناخته می‌شود.

به گفته نورموسوی، جنگل‌های مانگرو در اراضی جزر و مدی استان، از سایه‌خوش بندرلنگه در غرب هرمزگان گرفته تا خور کرتی در مرز سیستان و بلوچستان، در خورها، خورمسیل‌ها و حاشیه رودخانه‌ها گسترش یافته‌ است.

«مانگروها شامل 2 گونه حرا و چندل است که تنها در استان هرمزگان هر 2 نوع آن وجود دارد اما در استان‌های ساحلی (بوشهر و سیستان و بلوچستان) گونه حرا موجود است؛ جنگل های مانگرو بر روی خاکهای لجنی حاصل از فرسایش سواحل رشد کرده و با جز و مد دریا بر روی آب شناور هستند و برگ‌های این درختان آب دریا را فیلتر و برای استفاده شیرین می‌کنند.گونه چندل با نام علمی (Rhizophora mucronata) از تیره (Rhizophoraceae) است که تعداد تیره‌های آن در جهان چهار جنس و 16 گونه عنوان شده که در ایران یک گونه آن به نام چَندل در خورآذینی از توابع شهرستان ساحلی سیریک رویش دارد.»

نقش فراتر از زیبایی؛ از دریا تا اقتصاد محلی

وی با بیان اینکه جنگل‌های حرا صرفا جلوه‌ای طبیعی نیستند، اظهار کرد: این جنگل‌ها زیستگاه اصلی تخم‌ریزی ماهی و میگو به شمار می‌روند و نقشی کلیدی در افزایش ظرفیت زیستی دریا، حفاظت از سواحل و توسعه اکوتوریسم دارند.

نورموسوی ادامه داد: توسعه اکوتوریسم با محوریت مشارکت جوامع محلی در دستور کار منابع طبیعی قرار دارد و می‌تواند به منبع درآمدی پایدار برای ساکنان مناطق ساحلی تبدیل شود.

گفتنی است؛ از مجموع 6 میلیون و 900 هزار هکتار عرصه‌های منابع طبیعی در استان هرمزگان، حدود یک میلیون و 134 هزار هکتار آن جنگل، چهار میلیون و 93 هزار هکتار مرتع و یک میلیون و 565 هزار هکتار بیابان است. از این میزان جنگل، 802 هزار هکتار جنگل‌های خلیج فارس و دریای عمان، 213 هزار هکتار جنگل‌های ایرانی - تورانی، 51 هزار هکتار جنگل دست‌کاشت و 25 هزار هکتار جنگل‌های حرا را شامل می‌شود.