تجربیات پیشرفته چین در مدیریت بیابانزایی، الگویی برای تقویت حکمرانی منابع طبیعی ایران
به گزارش مرکز روابط عمومی سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور، نشست تخصصی سفر آموزشی به چین روز سه شنبه، بیست و سوم دیماه 1404، در چارچوب سلسله نشستهای "سهشنبههای علمی سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور" و با حضور مدیران، کارشناسان ارشد و کارکنان این سازمان برگزار شد.محور اصلی نشست، ارائه گزارش جامع دکتر هادی قاسمی کهریزه، رئیس کمیته فنی معاونت آبخیزداری، امور مراتع و بیابان، از سفر آموزشی اخیر به کشور چین و تجربیات موفق این کشور در مبارزه با بیابانزایی بود.
این گزارش بر اهمیت بنیادین حکمرانی مؤثر، مشارکت عامه و بهکارگیری فناوریهای نوین تأکید کرد که تمرکز اصلی بر مطالعه و استخراج اصول موفقیت چین در مقابله با گسترش بیابان بود که ریشه در حکومتداری متمرکز و توجه ویژه به منافع عمومی دارد.
راهکارهای سهگانه برای جهش در مدیریت منابع طبیعی ایران، از سیاستگذاری تا فناوری و مشارکت مردمیبه منظور مقابله مؤثر با چالشهای حوزه منابع طبیعی و بیابانزایی در کشور، مجموعهای از راهکارهای راهبردی در بخش سیاستگذاری، تدوین قوانین جامع حفاظت از مناطق خشک و ایجاد مشوقهای مالیاتی و اعتباری هدفمند برای بهرهبرداران فعال در مناطق بیابانی به عنوان اولویت نخست تعریف شد.
دکتر قاسمی در ادامه بهروزرسانی زیرساختهای فنی با تمرکز بر بومیسازی دانش روز کنترل بیابان، توسعه سریع سامانههای نوین آبیاری تحت فشار و تأسیس مراکز تخصصی تحقیق و توسعه توسط چین را مورد تأکید قرار داد.
قاسمی مهمترین گام عملیاتی در این بسته را، یکپارچهسازی برنامهریزی از طریق استقرار سیستم مدیریت جامع حوزهای، تدوین برنامههای عملیاتی دقیق منطقهای و راهاندازی سامانه ملی پایش و رصد بیابانها عنوان کرد.
این گزارش بر عنصر حیاتی اعتماد متقابل دولت و جوامع محلی تأکید ویژهای داشت و پاسخگو بودن ارکان مدیریتی را شرط اصلی موفقیت دانست.
در ادامه دکتر قاسمی خاطرنشان کرد: این رویکرد، الهامگرفته از تجربه موفق چین در گذار از دامداری سنتی به صنعتی و حفاظت همزمان از مراتع، نقش محوری در تضمین پایداری نتایج برنامههای توسعه منابع طبیعی ایفا کره است.
بر اساس گزارش قاسمی مدل موفق چین بر پایه مشوقهای اقتصادی هدفمند اجرا شده است، به نحویکه دولت عرصه بهرهبرداری را واگذار کرده، خرید محصولات را تضمین میکند و معافیتهای مالی قابل توجهی (در حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد) برای بهرهبرداران اعمال مینماید. پایش مستمر و ارزیابیهای دوهفتهای از طریق سیستمهای زنجیرهای به عنوان عاملی کلیدی در تضمین موفقیت این مدل معرفی شد.
در پایان نشست، پرسشها و مشارکت فعال شرکتکنندگان، فضایی تعاملی و سازنده ایجاد کرد که نشان از توجه جدی کارشناسان به موضوع و دغدغههای تخصصی موجود داشت.
نظر شما :